سنجش و تحلیل رد پای بوم شناختی (مطالعه موردی شهرستانهای استان مازندران)

نوع مقاله: علمی- پژوهشی

نویسنده

دانشگاه مازندران

چکیده

شاخص رد پای بوم شناختی مبنایی برای ارتباط بین انسان و طبیعت است. وقتی که ردپای جمعیتی منطقه­ای از مقدار توان طبیعی محیطش برای تامین منابع مورد نیازبیشتر گردد، جامعه به سمت ناپایداری پیش می­رود. بنابراین ردپای بوم شناختی، یک ابزار ارزیابی مناسب، جهت حفظ محیط زیست و توسعه پایدار می­باشد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و روش تحقیق توصیفی – تحلیلی   می­باشد. در این تحقیق ردپای بوم شناختی استان مازندران در سال 1390 مورد سنجش قرار گرفت تا مشخص شود که آیا توان طبیعی محیط این استان می­تواند نیازهای جمعیت و گردشگرانی که از خارج استان به این منطقه می­آیند را تامین نماید؟ ردپای بوم شناختی شهرستانهای استان با توجه به جاذبه­های گردشگریشان به چه میزان بوده و میزان پایداری شهرستانها و استان چگونه است؟ برای محاسبه ردپای بوم شناختی شهرستانهای استان مازندران از اطلاعات گردآوری شده توسط مرکز آمار ایران و وسازمان آمار استان مازندران استفاده گردید. شیوه محاسبات با روش­های انجام شده توسط گوتلیب، گازمن ونحوه محاسبات ارائه شده در شبکه جهانی جاپای بوم شناختی می­باشد. نتایج تحقیق نشان می­دهد استان مازندران وشهرستانهای آن، بجز 2 شهرستان، بیش از توان زیستی منطقه  از محیط طبیعیشان استفاده می­نمایند.

کلیدواژه‌ها

موضوعات