رتبه‌بندی نواحی شهری بر اساس عوامل موثر در افزایش جرم (مطالعه موردی: نواحی منطقه 6 تهران)

نوع مقاله: علمی- پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه زنجان

2 دانشگاه اهواز

3 دانشگاه تبریز

چکیده

شناسایی عوامل و مکان­های مستعد برای جرم در شهرها و تلاش برای پیشگیری و کاهش میزان جرم در زمان کنونی که جمعیت شهرها افزایش می­یابد اهمیت بسزایی دارد. از اینرو هدف این مقاله شناسایی عوامل مؤثر در افزایش جرم و همچنین رتبه­بندی نواحی منطقه 6 تهران بر اساس این عوامل می­باشد. روش تحقیق توصیفی– تحلیلی و پیمایشی است. در این تحقیق ابتدا برای جمع­آوری اطلاعات در مورد عوامل مؤثر در افزایش جرم از پرسشنامه استفاده گردیده است. سپس معیارهای مورد نظر انتخاب شده و بر اساس رویکرد سلسه مراتبی (AHP) اهمیت و وزن هر یک از شاخص­ها تعیین و برای رتبه­بندی نواحی از نظر عوامل مؤثر در افزایش جرم از ابزار تصمیم­گیری چند معیاری؛ VIKOR استفاده گردیده است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که در منطقه 6 تهران مهمترین عوامل در افزایش جرم به ترتیب تأمین نشدن امنیت از طرف پلیس، نبودن روشنایی مناسب در شب و نحوه­ی کاشت درختان در پیاده روها می­باشد. ضعیفترین عوامل نیز در افزایش جرم در این منطقه اندازه محله­ها و نحوه­ی پراکندگی مساکن در آنها و پس از آن میزان خانوار­های اجاره نشین و سطح تحصیلات ساکنین محدوده می­باشد. نتایج رتبه بندی بر اساس شاخص­های افزایش جرم با استفاده از مدل ویکور نشان می­دهد که عوامل مؤثر در افزایش جرم در ناحیه 1 منطقه 6 تهران از دیگر نواحی بیشتر است و این ناحیه پتانسیل بیشتری برای وقوع جرم دارد. مقدار ویکور بدست آمده برای این ناحیه 0 می­باشد. همچنین در این رتبه­بندی ناحیه 6 با مقدار ویکور 0.9335 در آخرین رتبه قرار دارد و می­توان نتیجه گرفت که عوامل مؤثر در افزایش جرم در این ناحیه نسبت به 5 ناحیه دیگر کمتر می­باشد.

کلیدواژه‌ها